स्रोतहरू

आफूलाई चिन्नु भनेको आफ्नै दिव्य सत्तासँग एकत्व प्राप्त गरिसकेको हुनु, आफूलाई आफ्नै आत्मासँग अभिन्न जान्नु, ज्ञेय र ज्ञाताबीचको तादात्म्यलाई प्रत्यक्ष अनुभव गर्नु हो। यही हो जसलाई हामी आत्मज्ञान भनेर परिभाषित गर्न सक्छौं र गर्नुपर्छ।

आफ्नै अन्तरङ्ग आत्मनिरीक्षण आमूल रूपान्तरण हासिल गर्ने एउटा व्यावहारिक साधन हो।

आत्मा वा चेतना: ३% स्वतन्त्र र सचेत सारतत्त्व, हाम्रो दिव्य प्रज्ञा। वास्तविक, सत्य, शाश्वत वा अमर, हामी प्रत्येकको ज्ञाता, जुन समयको होइन र कहिल्यै बित्दैन।

एउटा आयाम चेतनाको एउटा स्तर हो। चेतनाका जति स्तरहरू छन्, त्यति नै आयामहरू छन्।

एकाग्रता शब्दले हामीलाई देखाइरहेको छ कि चेतना कार्यमा केन्द्रित छ।

कर्मको नियम एउटा सार्वभौमिक नियम हो, जुन वस्तुनिष्ठ न्यायद्वारा असुल गरिन्छ।

कलाले हामीलाई सिर्जना गर्न सिकाउँछ। कसरी आफैँलाई सिर्जना गर्ने। यौन केन्द्रमा मानवका महान सम्भावनाहरू सुषुप्त छन्।

क. यो सरल कार्यविधिद्वारा हामी एक-एक सानो विवरण हटाउँदै आफ्नो स्वभावलाई क्रमशः बदल्न सक्छौं। र प्रत्येक दोषमा बन्दी चेतनालाई मुक्त गर्न सक्छौं। यस प्रक्रियालाई गतिशील मृत्यु भनिन्छ।

यो सद्गुणहरू, शक्तिहरू, क्षमताहरू, बलहरू, आदिको एउटा समुच्चय हो, जुन हामी प्रत्येकले आफ्नो सारतत्त्वमा सुषुप्त रूपमा राखेका छौं, जुन सारतत्त्व यतिबेला दूषित छ।

जीवात्मा वा मन: ९७% बन्दी सारतत्त्व, मानसिक ऊर्जा, जसले हाम्रा सबै गतिविधिहरू उत्पन्न गर्छ, र जसलाई हामी चिन्दैनौं, यद्यपि हामी बाह्य संसारमा भन्दा धेरै बढी समय आन्तरिक संसारमा बिताउँछौं। यहाँ हामी आफ्ना सबै विभिन्न स्वभावहरू, आफ्ना दोषहरू भेट्टाउँछौं।

जब हामी आन्तरिक संसारलाई गम्भीरतापूर्वक आत्मनिरीक्षण गर्छौं, त्यति धेरै दोषहरूबाट हामी आश्चर्यचकित हुन्छौं। हाम्रा प्रत्येक दोष एक फरक व्यक्ति हो।

ध्यान ज्ञानीको रोटी हो।

पदार्थ: हाम्रो भौतिक शरीर वा मानव यन्त्र। यो हामीसँग छ, तर हामी केवल यही होइनौं।

हामीभित्र धेरै व्यक्तिहरू बस्छन्, हामी कहिल्यै एकै हुँदैनौं। कहिलेकाहीँ हामीमा एक कन्जुस व्यक्ति प्रकट हुन्छ। अरू बेला, एक झर्किने व्यक्ति।

रहस्यवादले हामीलाई आन्तरिक र बाह्य दुवै कामलाई प्रेम गर्न सिकाउँछ।

प्रयोग नै सचेत विज्ञानको आधार हो। विज्ञानले हामीलाई आफ्नो आन्तरिक संसारलाई चिन्न र प्रत्यक्ष रूपमा अनुभव गर्न सक्नका लागि विभिन्न कार्यविधिहरू सिकाउँछ।

व्यक्तित्व एउटा ऊर्जामय वाहन हो। यो जीवनका पहिला सात वर्षमा बन्छ र बाँकी अस्तित्वमा बलियो हुँदै जान्छ। यो समयमा जन्मन्छ, समयमा मर्छ। व्यक्तित्वका लागि कुनै भविष्य छैन। अहम् भौतिक शरीरमा प्रकट होऊन् भनेर यो प्रत्येक अस्तित्वमा बन्छ।

सारतत्त्व हामी प्रत्येकमा रहेको सत्य, वास्तविक, अमर पक्ष हो, साँच्चै सार्थक एकमात्र कुरा यही हो।

यात्रा किनभने यो भित्री प्रतिरूप वा आत्मालाई बाहिर निकाल्नु हो, भौतिक शरीरसँग ठ्याक्कै मिल्दो तर आणविक प्रकृतिको एउटा शरीर।

अनि सूक्ष्म किनभने त्यसद्वारा हामी सबै ज्योतिर्पिण्डहरूमा यात्रा गर्न सक्छौं।