Մեդիտացիա Կոաններով

Մեդիտացիան իմաստունի հացն է։

Պետք է կարողանալ լուրջ լինել, պետք է կարողանալ փոխվել, եթե իրականում իսկապես չենք ուզում ձախողվել Էզոթերիկ աշխատանքում։ Մեդիտացիան հիմնարար է դառնում, երբ մենք անկեղծորեն ցանկանում ենք նման փոփոխություն։

Ով չգիտի մեդիտացիա անել, մակերեսայինը, տգետը, երբեք չի կարողանա լուծարել Էգոն. նա միշտ կլինի անզոր գերան կյանքի մոլեգնած ծովի մեջ։

Երբ մարդ իմաստություն է ուզում, այլ ճար չունի, քան սովորել մեդիտացիա անել, Մեդիտացիա անել նշանակում է մտնել Վեցերորդ և Յոթերորդ Չափում, և դա կարելի է անել միայն մեկ ձևով. Էգոյի բերանը կապելով և Էությունն ազատագրելով։ Այդ վարժությունը, այն անել սովորելուց հետո, դառնում է շատ պարզ։

Մենք պետք է լուրջ դառնանք և մի կողմ թողնենք այն բազմաթիվ անհեթեթությունները, որոնք առատորեն տարածված են էժանագին պսևդո-էզոթերիզմում և պսևդոօկուլտիզմում։

Մենք ոչ մի կերպ չենք ցանկանում աննշան, մակերեսային և ունայն Մեդիտացիա։

Մեզ հետաքրքրում է տրանսցենդենտալ և իրական մեդիտացիան։ Պետք է կարողանալ տարբերել և կողմնորոշվել, թե ինչ է մեկը և ինչ է մյուսը։ Տրանսցենդենտալ Մեդիտացիան այլ է. այն փոփոխություններ է փնտրում Էակի մեջ։

Ի՞նչ է Կոանը։

Կոանն անպատասխան արտահայտություն է, սովորաբար պարադոքսալ։ Միտքը միշտ կփորձի պատասխանել դրան, բայց չի կարողանում, որովհետև չգիտի։ Այդ ժամանակ մտածելու գործընթացը հագենում և սպառվում է ու տեղը զիջում է Գիտակցությանը։ Այսպես Էգոյի բերանը կապվում է, և Էությունն ազատագրվում է մի քանի ակնթարթով։

Որոշ Կոաններ. (Միշտ պետք է օգտագործվի միայն մեկը)։

• Եթե այս երկու ձեռքերը, երբ բախվում են, այսպես են հնչում (ծափի ձայն), ինչպե՞ս է հնչում մեկը։ Եվ կենտրոնանում ենք այն բանի վրա, թե ինչպես է հնչում մեկը։ Եվ սպասում ենք պատասխանին, մինչև Էությունը փախչի։
• Ինքներս մեզ հարցնում ենք. «որտե՞ղ է Ճշմարտությունը»։ Եվ մնում ենք՝ սպասելով պատասխանին։
• Ինքներս մեզ հարցնում ենք. «որտե՞ղ է դատարկությունը»։ Դա ևս մեկ անպատասխան արտահայտություն է։ Երբ տեսնենք բացվածքը, այնտեղ ենք գնում, որովհետև բացվածք ենք փնտրում։ Այդ ժամանակ միայն հարցնում ենք ինքներս մեզ. «որտե՞ղ է դատարկությունը», մինչև տեսնենք բացվածքը։
• «Եթե բոլոր բաները հանգում են Միասնությանը, ինչի՞ն է հանգում Միասնությունը»։ Այդտեղ մնում ենք անշարժ՝ սպասելով, մինչև որ դա տեղի ունենա։

Կոանն անհրաժեշտ է, մինչև որ տեղի ունենա փախուստը։ Բոլորից առաջինը շատ արդյունավետ է։ Դուք անում եք սա, պատկերացնում եք, թե ինչպես է հնչում մեկը, և մնում եք այնտեղ, մինչև ազատագրվեք։

Կոաններով Մեդիտացիայի պրակտիկա

1. 1. Նախ միշտ պետք է հանգիստ վայր փնտրել. դա կարելի է անել ցերեկը՝ գրասենյակում, կամ մի տեղում, որտեղ կարելի է փակվել, և ոչ ոք չանհանգստացնի, կամ ունենալ Մեդիտացիայի սենյակ։ Ավելի ուշ կերևա նման վայր ունենալու կարևորությունը։ Սա Զորություն և Իմաստություն փնտրելու վայր է, ուստի այն շատ հատուկ վայր է։
2. 1- Բելիլինի Երդմնեցում և Կախարդական Շրջան։
3. 2- Օգնության Աղերս Հորն ու Մորը։ Մեր սեփական խոսքերով և լավ երևակայությամբ։
4. 3- Թուլացում։ Հնարավորինս պարզ՝ հետևելով, որ մեր մարմինը շատ հարմարավետ լինի, որ ոչինչ չնեղի այն. խորհուրդ է տրվում ամբողջությամբ զննել այն։ Երբ զգանք, որ այն լավ թուլացած է, անում ենք հաջորդ քայլը։
5. 4- Էվոլյուցիոն Մտածողություն. Օրինակ. նախապատրաստում եմ մի հողամաս, քաղհանում եմ այն, ախտահանում եմ հողը, պարարտացնում եմ այն, պատրաստում եմ սածիլանոց, դնում եմ սերմերը, մինչև ծլեն, բացում եմ ակոսները, փոխատնկում եմ դրանք, ջրում եմ դրանք, պատկերացնում եմ, թե ինչպես են բուսնում ու աճում, որոշ ժամանակ անց կոկոններ են տալիս, սկսում են ծաղկել, վարդենին դառնում է չափազանց գեղեցիկ, զգում եմ նրա բույրը, ծաղիկներ ու ծաղիկներ է տալիս։
6. 5- Ինվոլյուցիոն Մտածողություն. Պատկերացնում եմ, թե ինչպես է վարդենին աստիճանաբար թառամում, չորանում, այլևս վարդեր չի տալիս, ամբողջովին չորանում է, քամին տապալում է այն, քամին տանում է ընկած ճյուղերը, ամեն ինչ ավարտվեց։
7. 6- Մտածողության սինթեզ կամ մտքի անդորր։
8. 7- Դնել Կոանը։

Համբերատարորեն պրակտիկա անել, մինչև հասնենք դրան, պրակտիկան է ստեղծում Վարպետին։