रहस्यवाद
प्रेम आफैँबाट सुरु हुन्छ
आफूसँग नभएको कुरा कसैले दिन सक्दैन। त्यसैले पाठ्यक्रमको चौथो स्तम्भ भित्रबाट सुरु हुन्छ र अरूतर्फ फैलिन्छ।
पाठ्यक्रमको चौथो स्तम्भ, रहस्यवाद, पहिलो व्याख्यानको एउटै वाक्यमा अटाउँछ:
रहस्यवादले हामीलाई आन्तरिक र बाह्य दुवै कामलाई प्रेम गर्न सिकाउँछ।
हामीले महसुस गर्न थाल्नुपर्ने पहिलो प्रेम आफैँप्रतिको प्रेम हो। आफूलाई प्रेम नगर्ने व्यक्तिले आफ्ना दोषहरूलाई आफूलाई शारीरिक, मनोवैज्ञानिक र आध्यात्मिक रूपमा हानि पुर्याउन दिन्छ।
जब कसैले आफूलाई निरीक्षण गर्न र ती दोषहरू हटाउन थाल्छ, उसले आफैँलाई प्रेम गर्न थाल्छ: उसले आफ्नो आन्तरिक मन्दिर —आफ्नो शरीर, आफ्नो ऊर्जा, आफ्नो मन र आफ्ना भावनाहरू— सफा गर्छ, र त्यसमा सद्गुण, प्रज्ञा र साँचो प्रेम फुल्छन्।
तब मात्र उसले अरूलाई प्रेम गर्न सक्छ, किनभने आफूसँग नभएको कुरा कसैले दिन सक्दैन। यदि कोही रिसइबी, डाह, ईर्ष्या वा घमण्डले भरिएको छ भने उसले आफ्नो जीवनसाथी, सन्तान वा सहमानवहरूलाई कसरी प्रेम गर्न सक्छ?
त्यसपछि, त्यो प्रेम अरूतर्फ र सम्पूर्ण मानवतातर्फ फैलिन्छ: अरूलाई जागृतिको मार्ग सिकाउनु र यो प्रज्ञा कुनै शुल्क नलिई र व्यक्तिगत लाभ नखोजी, केवल सेवा गर्नका लागि बाँड्नु।
यो लेख चरण ‘क’ को व्याख्यान ०१ बाट लिइएको हो: सार्वभौमिक ज्ञान QS र उद्देश्यहरू।
