Ճանաչել, ոչ թե հավատալ

Ինչո՞ւ ենք մենք միշտ ունենում այդ հետաքրքրասիրությունը՝ ավելին իմանալու տիեզերքի և կյանքի մասին։ Որովհետև յուրաքանչյուր մարդ իր մեջ ի բնե կրում է մի ներքին գիտնական, որը ձգտում է բացահայտել կյանքի և կոսմոսի խորհուրդները։

Բայց այդ որոնման մեջ կա մի հիմնարար բան. միայն ապրումն է մեզ տանում դեպի ճշմարտություն։ Գիտելիքը չի կարող սահմանափակվել նրանով, ինչ լսում կամ սովորում ենք. այն պետք է վերածվի ապրումի։

Դասընթացի առաջին դասախոսությունն ասում է այսպես.

Սա է չորս սյուներից առաջինի՝ Գիտության իմաստը. փորձարարությունը որպես հիմք։ Դասընթացի ընթացքում սովորում են կոնկրետ պրակտիկաներ՝ ստուգելու համար այն, ինչ ուսումնասիրվում է. կենտրոնացում, թուլացում, աստրալ ելք, մեդիտացիա և կարմայի ու դհարմայի ուսումնասիրություն՝ երկու բառ, որոնց մասին այսօր շատ է խոսվում, թեև դրանց խորը իմաստը գրեթե հայտնի չէ։

Եվ, ինչպես ցանկացած այլ ոլորտում, պրակտիկան է ստեղծում վարպետին։ Այս ուղին պահանջում է կարգապահություն, խստապահանջություն և վճռականություն. որքան շատ է մարդ պրակտիկա անում, այնքան առաջ է գնում։