Կենտրոնացում և Թուլացում

Ի՞նչ է Կենտրոնացումը։

Կենտրոնացում բառը մեզ ցույց է տալիս, որ Գիտակցությունը Կենտրոնացած է Գործողության մեջ։

Կենտրոնացումը շատ մեծ զորություն է, որը թույլ է տալիս մեզ հաջողության հասնել այն ամենում, ինչ ձեռնարկում ենք։ Կենտրոնացումը տեղի է ունենում, երբ սովորում ենք ապրել ակնթարթը։ Հավերժական հիմա։ Երբ մեր տարբեր գործառույթներն աշխատում են միաձայն՝ որպես կենտրոն ունենալով մեր սիրտը։

Ցանկացած պրակտիկա հաջողությամբ կատարելու բանալին Կենտրոնացումն է։ Մենք պետք է պրակտիկա անենք և պայքարենք, մինչև հասնենք դրան։

Եթե ցերեկը կենտրոնացած ենք լինում, գիշերը կշարունակենք կենտրոնացած լինել։ Եթե ցերեկը թափառում ենք, գիշերը նույնպես։

Կենտրոնացումը լինում է երկու տեսակի. մեկը՝ Ներքին Աշխարհում, և մյուսը՝ Արտաքին Աշխարհում։ Երկուսն էլ շատ կարևոր են։

Մենք կենտրոնացած ենք, երբ պահում ենք մեկ միակ միտք։ Երբ լիարժեք ուշադրությունը պահում ենք ինչ-որ բանի վրա, կարող ենք հասնել Ներշնչանքի, և մեկ ակնթարթ անց՝ Ճշգրտության։

Կենտրոնացումը ցրվածության հակառակն է, Կենտրոնացումը Գիտակցությանն է, ցրվածությունը՝ եսինը։ Եթե ուսումնասիրենք ցրվածությունը, կհանգենք կենտրոնացման։

Եթե կարողանանք հայտնաբերել բոլոր եսերը կամ շեղող տարրերը, ձեռք կբերենք Կենտրոնացումը։

Գիտակցությունը գործողության մեջ կենտրոնացնել սովորելը շատ պրակտիկա է պահանջում, քանի որ հոգեբանական Ինքնադիտարկման զգայարանն ատրոֆացված է գրեթե բոլոր մարդկային էակների մոտ, և այս զգայարանի միջոցով է Գիտակցությունը կենտրոնացվում գործողության մեջ։

Վարպետ Հիսուսը մեզ սովորեցրեց, որ պետք է Հսկել և Աղոթել։ Հսկել նշանակում է անել բաներն արթուն, արթնության մեջ, ինքնադիտարկման մեջ։ Կամ կենտրոնացած։ Աղոթելը Լինելու ցանկությունն է կամ Ինքնահիշումը։ Եվ դա նույնն է, ինչ թուլանալը։ Աղերսել Աստվածային Մորը, որ վերացնի այն թերությունը, որը թույլ չի տալիս մեզ կենտրոնանալ։

ԻՆՉՊԵՍ ԿԱՐՈՂ ԵՆՔ ԿԵՆՏՐՈՆԱՑՄԱՆ ՊՐԱԿՏԻԿԱ ԱՆԵԼ.

• Ջանք գործադրելով՝ բան առ բան անելու համար։
• Առանց որևէ այլ բանի մասին մտածելու։
• Առանց մի բանն ընդհատելու՝ մեկ ուրիշն անելու համար։
• Չմտածել այն բաների մասին, որոնք արվելու են։
• Չհիշելով արդեն արված բաները։
• Կենտրոնացած մնալով այն բանի վրա, ինչ անում ենք։

Եթե ուշադիր դիտարկենք մեր առօրյա կյանքի բազմաթիվ զբաղմունքները, կգիտակցենք, որ դրանցից յուրաքանչյուրը կատարվում է մեքենայաբար, քանի որ դրանք կատարելիս մենք մտածում ենք այլ բաների մասին։ Հենց այդ փաստը խանգարում է, որ կենտրոնացած լինենք, նաև խանգարում է, որ տեսնենք բոլոր այն եսերը, որոնք դրսևորվում են։

Արթնանում ենք, վեր ենք կենում, քայլում ենք դեպի լոգարան, հանվում ենք, սափրվում, լողանում, սրբվում, հագնվում, հագնում ենք կոշիկները, հարդարում ենք անկողինը, նախաճաշում, լվանում ենք ատամները, հրաժեշտ ենք տալիս, դուրս ենք գալիս փողոց և այլն։ Բայց չենք դիտարկում ինքներս մեզ ակնթարթից ակնթարթ, ինչը նշանակում է, որ մեր գիտակցությունը քնած է՝ չօգտագործվելու պատճառով։ Մենք անում ենք բաները քնած։ Եվ վերոնշյալի պատճառով ինքնաբացահայտում չկա։

Եթե սկսենք դիտարկել ինքներս մեզ, կհայտնաբերենք այն եսերից յուրաքանչյուրին, որոնք մասնակցում են յուրաքանչյուր գործողության, որոնք գործում են մեքենայաբար՝ սխալներ գործելով, լարում են մեզ, մտահոգություններ են ծնում, շեղում են, խանգարում են կենտրոնացմանը։

Երբ սկսում ենք դիտարկել այս ամենը, անմիջական ձևով գիտակցում ենք այն քաոսը, որում գտնվում ենք։ Եվ այն, որ միայն մշտական թուլացման միջոցով կարող ենք այն կարգի բերել։

Ի՞նչ է Թուլացումը։

Երբ գիտակցում ենք որևէ թերություն, որը լարվածություն է առաջացնում մեքենայի որևէ մասում, մենք անպայման պետք է թուլանանք, որպեսզի ավելորդ կերպով չսպառենք էներգիաները։ Եվ դա արվում է մեր Աստվածային Մորն ուղղված Աղերսով, այսպես. «Մայր իմ, սպանիր իմ այս եսը»։

Ի՞նչն է առաջացնում լարվածությունը։

• Ցանկություններ
• Հույզեր
• Հոգեբանական երգեր
• Սխալ հոգեբանական վիճակներ
• Մտքեր
• Մտահոգություններ
• Ներքին զրույցներ
• Կռիվներ տարբեր եսերի միջև

Եթե այդ պահերին աղերսենք մեր սեփական Աստվածային Մորը, որ վերացնի այն թերությունը, որը լարվածություն է առաջացնում այս կամ այն կենտրոնում, կնկատենք, որ Նա գործում է անմիջապես՝ թուլացնելով մեզանում այն տեղը, որտեղ դիտարկել ենք եսին։

Անհրաժեշտ է հասկանալ, թե ինչու ենք լարված, որպեսզի Մայրը գործի։

Լարվածություններն առաջանում են բազմաթիվ պատճառներով.

• Անում ենք մի բան, որը մեզ դուր չի գալիս։
• Վախենում ենք, որ ինչ-որ բան մեզ մոտ վատ կստացվի։
• Ուզում ենք անել մի բան, որը մեզ ավելի է դուր գալիս։
• Այն, ինչ անելու ենք ավելի ուշ, մեզ մտահոգում է։
• Այն, ինչ արեցինք ավելի վաղ, լավ չստացվեց։
• Այն, ինչ արեցինք ավելի վաղ, մեզ մոտ շատ լավ ստացվեց։
• Չգիտենք, թե ինչպես անել այն, ինչ անում ենք։
• Մեզ մտահոգում է մի բան, որը պետք է անենք։
• Ինչ-որ բանով շեղված ենք։

Ինչպե՞ս իմանանք, որ արդեն թուլացել ենք։

Դա տեղի է ունենում, երբ անհետացել է ամեն լարվածություն, և մեր հոգեբանությունը կարգավորվել է։ Մենք մեզ լավ ենք զգում։ Կարող ենք կենտրոնանալ այն բանի վրա, ինչ անում ենք։

Կենտրոնացում և Թուլացում. Հսկել և Աղոթել։

1. 1. Բելիլինի Երդմնեցում և Կախարդական Շրջան։
2. 2. Օգնության Աղերս Հորն ու Աստվածային Մորը։
3. 3. Թուլացում՝ դիտարկելով, որ ամբողջ մարմինը հարմարավետ լինի։
4. 4. Կենտրոնանում ենք սրտի վրա՝ լսելու և դիտարկելու ներքին աշխարհը։
5. 5. Յուրաքանչյուր դիտարկված մանրուքի համար աստիճանաբար աղերսում ենք Մորը, որ այն քայքայի։
6. 6. Կարելի է կատարել, մինչև հասնենք կատարյալ կենտրոնացման։