Հոգեբանական Մահ

Թերություններից որևէ մեկը վերացնելիս ազատագրվում է այն Գիտակցությունը, որը նա բանտարկված էր պահում։ Եսերից յուրաքանչյուրի Մահով մենք վերագտնում ենք նրա մեջ փակված Իմաստությունն ու Սերը։ Այս կերպ ազատագրված կայծերն աստիճանաբար միաձուլվում են ազատ Գիտակցությանը։

Գիտակցության ազատագրման Մեթոդ.

1. 1- Դիտարկել ինքներս մեզ ամեն պահ, որպեսզի կարողանանք հայտնաբերել այն տարբեր թերությունները, որոնք դրսևորվում են մեր մեջ։
2. 2- Հայտնաբերված թերությունը պետք է դատի ենթարկվի մինչև այն հասկանալը։
3. 3- Հասկացվելուց հետո այն պետք է արմատախիլ արվի մեր սեփական Աստվածային Մորն ուղղված վերացման Աղերսի միջոցով։

a. Այս պարզ ընթացակարգով մենք կարող ենք աստիճանաբար փոխել մեր լինելու ձևը՝ վերացնելով մանրուք առ մանրուք։ Եվ ազատագրել թերություններից յուրաքանչյուրի մեջ բանտարկված Գիտակցությունը։ Այս գործընթացը կոչվում է Մահ շարժման մեջ։

ՀՈԳԵԲԱՆԱԿԱՆ ՄԱՀԸ.

Սա ազատում է մեզ այն մշտական ստրկությունից, որում մեզ պահում են սեփական անձի տարբեր եսերը կամ լինելու ձևերը։

Մենք ունենք միլիոնավոր հոգեբանական թերություններ կամ մեղքեր, որոնք դրսևորվում են ամենօրյա կյանքում և մշտապես սպառում են մեր էներգիաներն ավելորդ կերպով։

Կան ամեն տեսակի թերություններ. բարկություն, անհամբերություն, դյուրագրգռություն, ագահություն, փառասիրություն, մտահոգություն, խաբեություն, ստախոսություն, վախ, նախանձախնդրություն, ցանկասիրություն, պոռնկություն, շնություն, ունայնամտություն, ինքնահավանություն, ինքնա. սիրություն, ինքնաարդարացում, ինքնախղճահարություն, տառապանք, հպարտություն, չարակամություն, հուսահատություն, դժգոհություն, զզվանք, ծուլություն, դատարկապորտություն, հետաքրքրասիրություն, գողություն, խարդախություն, քուն, մուրացկանություն, վատնում, ալկոհոլամոլություն, թմրամոլություն, այլասերում, որկրամոլություն, շատակերություն, նախանձ և այլն, և այլն, և այլն։ Ինչպես ասում էր Մանտուայի բանաստեղծը, եթե անգամ ունենայինք պողպատե քիմք և հազար լեզու, դրանք մեզ չէին բավականացնի դրանք ամբողջությամբ թվարկելու համար։

Այս հոգեբանական թերություններից յուրաքանչյուրը բանտարկված է պահում մեր գիտակցության մի փոքր բաժին, որն էլ կյանք է տալիս թերությանը։

Երբ հոգեբանական թերությունը մեռնում է, ազատագրվում է բանտարկված կայծը կամ գիտակցությունը, որն էլ նրա մեջ իրական մասն է։

Եթե մեկ հոգեբանական թերություն կարող է վերացվել, ապա բոլոր թերությունները կարող են վերացվել։ Եթե մենք կարող ենք մեկ կայծ ազատագրել խավարից, կկարողանանք ազատագրել դրանք բոլորը։

Ինչով ապացուցվում է, որ մահով մահը սպանվում է հավիտենապես։

Եթե մենք ազատվենք մեր բոլոր հոգեբանական թերություններից, մենք կվերականգնենք մեր ողջ գիտակցությունը և կմիավորենք մեր սեփական Էակը՝ հասնելով սրբազան անհատականության։ Դրա համար ենք ասում, որ ապրելու իմաստը մեռնելն է։

ՀՈԳԵԲԱՆԱԿԱՆ ՄԱՀՎԱՆ ՊՐԱԿՏԻԿԱ.

ՀԱՅՏՆԱԲԵՐԵԼ ինքնադիտարկումով մի թերություն, դատել այն խորհրդածությամբ, մինչև հասկանալ այն, և վերացնել այն՝ աղերսելով աստվածային մորը, որ մահ պարգևի նրան։

ՕՐԻՆԱԿ. Գնում եմ փողոցով և տեսնում մի գեղեցիկ աղջկա։ Դիտարկում եմ անշփոթելի զգացողություն սեռական կենտրոնում, հայտնաբերում եմ ձգողությունն իմ բնազդային կենտրոնում, ինձ սիրահարված եմ զգում զգացմունքային կենտրոնում, իդեալականացնում եմ նրան մտավոր կենտրոնում, դիտարկում եմ այն հրամանները, որ ինձ տալիս են եսերը շարժողական կենտրոնում։ (Սա է ինքնադիտարկվածը։)

ԽՈՐՀՐԴԱԾՈՒԹՅՈՒՆ. «Ի՞նչ է ցանկանում այս եսը», «Ինչու է ինձ տանջում», «Ի՞նչ է սա, որ ինձ հուշում է անել»։

ՀԱՍԿԱՑՈՒՄՆԵՐ. Ես պոռնկանում եմ բոլոր կենտրոններում ինձ դուր եկած ամեն աղջկա հետ. թերությունն ինձ ղեկավարում է. ես մոռանում եմ ինքս ինձ. ես նույնանում եմ, և գիտակցությունը քնում է։

ՎԵՐԱՑՈՒՄ. Յուրաքանչյուր մանրամասի համար, որ դիտարկել եմ և որի մասին գիտակցել եմ, խնդրում են մեր սեփական Աստվածային Մորը, որ վերացնի այն յուրաքանչյուր կենտրոնում՝ այն ցանկությունը, որ ես զգում եմ։ Այս գործընթացը կարելի է կրկնել ամբողջ օրվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր մանրամասի համար, որ հայտնաբերվում է։

ԻՆՉՊԵՍ ԵՆ ՀԱՎԱՍԱՐԱԿՇՌՎՈՒՄ ԿԵՆՏՐՈՆՆԵՐԸ.

Առաջին հինգ կենտրոններն ընկած են և աշխատում են սխալ կերպով։ Երկու բարձրագույնները չեն ընկել և աշխատում են հավասարակշռված կերպով։ Շատ քիչ էակներ են օգտվում բարձրագույն կենտրոններից։ Մեծամասնությունը սխալ է օգտագործում հինգ ստորինները։

1. 1. Եթե պատրաստվում ենք հավասարակշռել կենտրոնները, նախ պետք է սովորենք դիտարկել դրանք։
2. 2. Երկրորդ քայլը կլինի սովորել էներգիա խնայել, որպեսզի Սեռական կենտրոնի կողոպուտ չլինի։

Պետք է սկսենք խորհրդածել հետևյալի մասին.

• Ի՞նչ է Ճիշտ Մտածելը։ Այս միտքն իմ Էակինը չէ, այն մի Եսինն է և պետք է մեռնի։
• Ի՞նչ է Ճիշտ Զգալը։ Այս զգացմունքն իմ Էակինը չէ, այն մի Եսինն է և պետք է մեռնի։
• Ի՞նչ է Ճիշտ Գործելը։ Ի՞նչ եմ անում։ Այս մեքենայականությունն իմ Էակինը չէ, այն մի Եսինն է և պետք է մեռնի։
• Ի՞նչ է Ճիշտ Խոսելը։ Ի՞նչ եմ ասում։ Սա օգտակար չէ և պետք է մեռնի։

Եթե սկսենք կիրառել այս ռազմավարությունը, կտեսնենք, որ շատ քիչ են այն բաները, որ անում, ասում, զգում և մտածում ենք, որոնք համապատասխանում են այս պահանջներին։ Կնկատենք, որ ոչինչ չենք անում, բացի հիմարություններից, որ երբեք ոչ մի օգտակար բանի մասին չենք մտածում, որ երբեք ոչ մի լավ բան չենք զգում և որ անվերջ շատախոսում ենք։ Եզրակացություն. ձախողում։

Այս ռազմավարությունը կիրառելիս կսկսվի էներգիայի Խնայողությունը, և այն թույլ կտա մեզ՝ ճիշտ օգտագործելով սեռը, ստեղծել Էակի Գոյութենական Մարմինները և դուրս գալ այն կենդանական վիճակից, որում գտնվում ենք ներկայումս։

Քանի որ Լինելու ցանկացած հնարավորություն կախված է սրանից, պետք է անմիջապես սկսենք կիրառել այն։

Բոլոր եսերը կարող են վերացվել

Մի հոգեբանական ես վերացնելու համար անհրաժեշտ է արթնության մեջ լինել, որպեսզի կարելի լինի այն հայտնաբերել, ապա դիտարկել, թե ինչ է այն անում, ինչու է անում, երբ է անում և այլն։ Ապա հասկանալ այն և վերջապես սպանել այն՝ խնդրելով Աստվածային Մորը, որ վերացնի այն։ Այս ընթացակարգը կոչվում է հոգեբանական մահ։

ԵՐԿՐՈՐԴ ԳՈՐԾՈՆ. ՄԵՌՆԵԼ

Հոգեբանական Մահը վերաբերում է Էության, կամ Ստեղծարար Սեռական Էներգիայի, ազատագրմանը, որն այս պահին բանտարկված է հոգեբանական եսի կամ սեփական անձի լինելու ձևերի կողմից։

Հոգեբանական Մահվան գործընթացը սկսել կարողանալու համար մենք պետք է սովորենք դիտարկել ինքներս մեզ։ Եվ սա, պարզվում է, ամենադժվարն է՝ այն մեքենայականության պատճառով, որում գտնվում ենք։

Անհրաժեշտ է կարողանալ տարբերել Էգոյի արարքները, անձնավորության արարքները և Գիտակցության արարքները։

Ի՞նչ կարելի է դիտարկել ներքին աշխարհում։

1. 1 Տարբեր մտքերը
2. 2 Եսերի միջև ներքին զրույցները
3. 3 Հաճելի հույզերը
4. 4 Տհաճ հույզերը
5. 5 Տրամադրությունները, որոնցում գտնվում ենք
6. 6 Մեքենայական արձագանքները
7. 7 Այն ամենը, ինչը մեզ խռովում է, ֆիզիկական աշխարհի ցանկացած իրավիճակ

Երբ մարդ հայտնաբերում է այս դրսևորումներից որևէ մեկը, մենք գիտակցում ենք այն, ինչ տեղի է ունենում ներքուստ։ Ապա խնդրում ենք Աստվածային Մորը, որ քայքայի այն թերությունը կամ եսը, որը դրսևորվեց։

Այնքանով, որքանով լրջորեն ենք աշխատում այս ընթացակարգով, մենք աստիճանաբար կազատագրենք Էությունը, կհավասարակշռենք մեր կենտրոնները և կարթնացնենք Գիտակցությունը։ Ամեն անգամ կտեսնենք ավելի փոքր և աննշան մանրուքներ, ինչը թույլ կտա մեզ տեսնել առաջընթացը։

Ինքնադիտարկման զգայարանն աստիճանաբար կսրվի՝ այնքանով, որքանով այն օգտագործենք, մինչև որ լիովին արթնանանք։

Օրինակ. գնում եմ փողոցով՝ հանգիստ մեքենա վարելով, անկյունին հասնելիս մեկ այլ մեքենա կտրում է ճանապարհս։ Եթե այդ պահին չնույնանամ այն բանի հետ, ինչ ինձ հետ կատարվում է, կկարողանամ դիտարկել այն ամենը, ինչ տեղի է ունենում իմ ներքին աշխարհում. տեսնենք.

• Հայտնվում է մի ես, որն ինձ ասում է, որ բղավեմ նրա վրա՝ «հիմար»։
• Մեկ ուրիշը՝ «հայհոյե՛ք նրան»։
• Մեկ ուրիշը՝ «Իրեն ի՞նչ է կարծում»
• Մեկ ուրիշը՝ «Հասե՛ք նրան»։
• Դիտարկում եմ, որ կռվելու ցանկություն ունեմ։
• Դիտարկում եմ, որ իմ Զգացմունքային Կենտրոնը կծկված է։
• Դիտարկում եմ, որ մի ես ուզում է վրեժ լուծել։
• Ինքս ինձ հարցնում եմ՝ ո՞վ է նրան մեքենա վարել սովորեցրել։
• Մտածում եմ՝ «Երանի՜ թե վթարի ենթարկվի»։
• Մեկ ուրիշն ինձ ասում է, որ նա կարող էր քերծել մեր մեքենան։
• Չեմ կարողանում դադարել մտածել այս մասին։
• «Ի՜նչ անպատասխանատու է», ասում է մեկ ուրիշը։
• Այլ եսեր մեկնաբանություններ են անում կատարվածի մասին։
• Ոխ եմ զգում կատարվածի համար։
• Որոշ ժամանակ անց շարունակում եմ հիշել տեսարանը.
• Դեռ բարկություն եմ զգում։
• Չեմ կարողանում մոռանալ կատարվածը։
• Ինձ թուլացած եմ զգում։

Այս դրսևորումներից յուրաքանչյուրն առաջացած է տարբեր եսի կողմից, և ես պետք է աղերսեմ Աստվածային Մորը, որ վերացնի այն իմ մեջ։

ՄԵԿ ԱՅԼ ՕՐԻՆԱԿ.

Մի շատ գեղեցիկ կին անցնում է մարդու մոտով։ Եթե դիտարկում եմ ինքս ինձ, հայտնաբերում եմ իմ գլխում եսեր, որոնք իդեալականացնում են նրան, եթե դիտարկում եմ Զգացմունքային Կենտրոնը, ինձ սիրահարված կամ նրանով գրավված եմ զգում, եթե դիտարկում եմ Բնազդային և Սեռական Կենտրոնները, նկատում եմ անշփոթելի հիվանդագին գործունեություն։ Ի՞նչ պետք է անեմ։ Դիտարկելով, որ իդեալականացնում եմ նրան, մահ եմ խնդրում այդ մանրամասի համար։ Դիտարկելով, որ սիրահարվում եմ, մահ եմ խնդրում այդ զգացմունքի համար։ Եվ դիտարկելով բնազդային զգացողությունը՝ մահ եմ խնդրում այդ եսի համար։ Եթե դրանցից որևէ մեկը պահպանվում է, շարունակում եմ խնդրել Աստվածային Մորը, որ վերացնի այն, մինչև որ դրանցից ոչ մեկն ի հայտ չգա։ Այս ընթացակարգը կոչվում է Մահ շարժման մեջ, և այն ենթադրում է ամբողջ օրն արթնության մեջ լինել, որպեսզի կարողանամ նկատել յուրաքանչյուր մանրամաս։ Եթե որոշ ժամանակ նստեմ՝ խորհրդածելու օրվա տարբեր իրադարձությունների և այն վիճակների մասին, որոնցում գտնվում էի, կարող եմ նոր բացահայտումներ անել և շարունակել խնդրել Աստվածային Մորը, որ իմ մեջ վերացնի յուրաքանչյուր բան, որ աստիճանաբար հասկանում եմ։ Այս ընթացակարգը կոչվում է Խորհրդածական Մեդիտացիա։ Եվ այն օգնում է մեզ ազատագրել Գիտակցության մեծ քանակություններ։

Մի օրինակ բերեմ. այս ծառը կանգնած է իր գլխավոր արմատների վրա, դրանք չեն սնում այն, այլ պահում են այն քամիների և իր իսկ ծանրության դեմ, որպեսզի չընկնի, չփլվի։ Իսկ նրա մանրագույն արմատներն են, որ տարածվում են հողի մնացած մասով և աստիճանաբար ներծծում են հյութը՝ այն սնելու համար։

Նույնպիսին է մեր կամ մարդկության Էգոն։ Հաստ արմատները, որոնք պահում են ծառը, խորհրդանշում են գլխավոր թերությունները, ինչպիսիք են ցանկասիրությունը, վրեժխնդրությունը, բարկությունը, հպարտությունը և ուրիշներ։

Փոքր արմատները խորհրդանշում են մանրամասները՝ այն մանրագույն դրսևորումները, որոնք պատկանում են այս կամ այն թերությանը, որոնք մենք թերություններ չենք համարում, բայց որոնք նրա սնունդն են։ Էգոն սնվում է այն բոլոր չնչին մանրամասներով, որոնք մենք ունենք մեծ քանակությամբ։

Պետք է սկսել դիտարկել ինքներս մեզ, որպեսզի տեսնենք մեր ունեցած հազարավոր ու հազարավոր բացասական մանրամասները, որոնք էլ սնում են բունը։ Այդպես պետք է անի յուրաքանչյուր ոք, ով ցանկանում է փրկվել գալիք աղետից. ձեռնամուխ լինել այդ ծառից նրա սնունդը խլելուն, որը չնչին արմատներն են։ Բացասական մանրամասներ, ինչպիսիք են վատ մտքերը, ատելությունը, նախանձը, որ մարդ զգում է այլ մարդկանց հանդեպ, փառասիրությունը, մետաղադրամներ և աննշան բաներ յուրացնելը, սուտ խոսելը, հպարտությամբ լի խոսքեր ասելը, ագահությունը. մի խոսքով, այն բոլոր բաները, որոնք ըստ էության բացասական են, մարդ պետք է սկսի լրջորեն քայքայել։

Կա մեկ այլ աստվածային կայծ, որը կոչվում է Աստվածային Մայր, որի առաքելությունն է քայքայել թերություններն իր ունեցած նիզակով։ Որքան էլ չնչին լինի մանրամասը, պետք է խնդրել ներքին Աստվածային Մորը. «Մայր իմ, հանի՛ր ինձնից այս թերությունը կամ քայքայի՛ր այն քո նիզակով»։ Նա այդպես կանի, որովհետև դա է նրա առաքելությունը՝ օգնել մեզ այդ կերպ, որպեսզի աստիճանաբար ազատագրվենք։ Այդպես ծառն այլևս չի աճում, այլ հետզհետե թերսնվում է, հետզհետե չորանում է։

Այն, ինչ այստեղ ուսուցանում եմ, պրակտիկայի մեջ, գործերի մեջ կիրառելու համար է. ուր էլ որ գնա, աշխատելիս լինի, թե ինչ էլ որ անելիս լինի, մարդ պետք է ուշադրություն դարձնի մտքին, սրտին և սեռին։ Դրանք այն երեք կենտրոններն են, որոնցով դրսևորվում է ամեն թերություն, և երբ այն դրսևորվում է, լինի այդ երեք կենտրոններից որևէ մեկով, անմիջապես հետևում է խնդրանքն Աստվածային Մորը, որպեսզի Նա ձեռնամուխ լինի այն քայքայելուն։

Էգոյի Մահվան այս աշխատանքով, որը նշում եմ, ձեռք է բերվում գիտական ողջախոհությունը, և սովորում են սիրել մարդկությանը։ Ով չի աշխատում թերությունների քայքայման վրա, երբեք չի կարող հասնել ողջախոհության, ոչ էլ կարող է սեր զգալ ուրիշների հանդեպ, որովհետև ինքն իրեն չի սիրում։

Թերությունների քայքայումը և աստրալ ելքը փրկության միակ բանաձևերն են։

Վերոնշյալը թույլ է տալիս մեզ դիտարկել, որ պետք է կատարենք երկու տարբեր աշխատանք.

1- ԱՐԹՆԱՑՆԵԼ ՕԲՅԵԿՏԻՎ ԳԻՏԱԿՑՈՒԹՅԱՆ 3%-Ը.

Մեր էակի այս մասը՝ 3%-ը, գիտի այն ճանապարհը, որը պետք է հետ անցնի։ Այն արթնացնելու համար մենք պետք է.

• Սկսել աշխատանքը Գիտակցության Հեղափոխության համար Երեք Գործոններով։
• Տեղափոխել Ծանրության Կենտրոնը, որն այժմ գտնվում է անձնավորության մեջ, նորից Գիտակցության մեջ։
• Դուրս գալ աշխարհի բաներով այն հմայվածությունից, որի մեջ մեզ գցել է մեր անձնավորությունը։

2- ԱԶԱՏԱԳՐԵԼ ԵՎ ԱՐԹՆԱՑՆԵԼ ԵՆԹԱԳԻՏԱԿՑՈՒԹՅԱՆ 97%-Ը.

Ենթադրում է մեռնել ինքն իր մեջ՝ հետևելով այս քայլերին.

1. 1. Ինքնադիտարկում, որպեսզի կարողանանք հայտնաբերել այն տարբեր թերությունները, որոնք դրսևորվում են։
2. 2. Դատի ենթարկում։ Յուրաքանչյուր հայտնաբերված թերություն պետք է դատվի, մինչև որ լիովին հասկացվի՝ խորհրդածության և մեդիտացիայի միջոցով։
3. 3. Վերացում։ Աղերսելով մեր սեփական Աստվածային Մորը։