मनोविज्ञान
आफ्नो निरीक्षण सुरु गर्न तीन दृश्य
कसैले हामीलाई शिरदेखि पाउसम्म हेर्नासाथ हामीभित्र अनगिन्ती प्रतिक्रियाहरू जाग्छन्। काम त्यहीँबाट सुरु हुन्छ।

पाठ्यक्रमको तेस्रो स्तम्भ, मनोविज्ञान, एउटा सरल अवलोकनबाट सुरु हुन्छ:
हामीभित्र धेरै व्यक्तिहरू बस्छन्, हामी कहिल्यै एकै हुँदैनौं। कहिलेकाहीँ हामीमा एक कन्जुस व्यक्ति प्रकट हुन्छ। अरू बेला, एक झर्किने व्यक्ति।
ती स्वभावहरू नै मनोवैज्ञानिक दोषहरू हुन्: हुनुका गलत तरिकाहरू, जसले हामीलाई अदृश्य धागाहरूले चलाइएका कठपुतलीहरूमा परिणत गर्छन्, र ती धागाहरूले हामीलाई धेरैजसो हामी गर्न नचाहने कामहरू गर्न धकेल्छन्। र ती तब मात्र पत्ता लाग्छन् जब हामी आफ्नै आन्तरिक संसारतर्फ ध्यान केन्द्रित गर्छौं।
दैनिक जीवन तिनलाई देख्ने अवसरहरूले भरिएको छ। तपाईं बस बिसौनीमा हुनुहुन्छ वा बैंकमा लाइनमा उभिनुभएको छ, र कसैले तपाईंलाई टाउकोदेखि खुट्टासम्म हेर्छ। त्यति कुराले नै झिँझो, फर्केर हेर्ने इच्छा, लाज वा त्यहाँबाट जाने चाहना देखा पर्न पुग्छ।
वा तपाईं गाडी चलाउँदै हुनुहुन्छ र कोही तपाईंको अगाडि छिर्छ: बदला, गाली, झगडा गर्ने इच्छा वा गाडीको चिन्ता देखा पर्छन्। वा ईर्ष्या आउँछ र, त्यससँगै, जीवनसाथीबारे धेरै यान्त्रिक कल्पनाहरू आउँछन्, जुन रिसइबी, निराशा र दुःखमा टुङ्गिन्छन्।
ती प्रत्येक दृश्यमा तपाईं आफूलाई चिन्न थाल्न सक्नुहुन्छ। पहिलो व्याख्यानले तीन चरणको एउटा विधि सिकाउँछ:
चेतनाको मुक्तिका लागि विधि:
१- हामीमा प्रकट हुने विभिन्न दोषहरू पत्ता लगाउन सक्नका लागि हरेक क्षण आफूलाई निरीक्षण गर्नु।
२- पत्ता लागेको दोषलाई नबुझुन्जेल त्यसमाथि न्याय गरिनुपर्छ।
३- बुझिसकेपछि हाम्री आफ्नै दिव्य मातासमक्ष हटाउने प्रार्थना गरेर त्यसलाई निर्मूल गरिनुपर्छ।
मर्ने कुरा दोष हो, हामी होइनौं। र त्यसलाई एक-एक सानो विवरण गरी हटाउँदा त्यसमा बन्दी रहेको चेतना मुक्त हुन्छ: बिस्तारै-बिस्तारै, हृदय शान्त हुन थाल्छ।
यो लेख चरण ‘क’ को व्याख्यान ०१ बाट लिइएको हो: सार्वभौमिक ज्ञान QS र उद्देश्यहरू।



